tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458Wed, 16 Dec 2009 13:18:39 +0000Έργα και ημέραι του κυρίου Ρίκου, αλλιώς αυτισμός, φάσμα ΔΑΔ από την πλευρά της μανούλαςhttp://autismos.blogspot.com/noreply@blogger.com (Μαριλένα)Blogger470125tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-4440192299053640524Wed, 16 Dec 2009 06:33:00 +00002009-12-16T08:34:36.664+02:00Συζητάω με τον παιδοψυχίατρο αν έχει νόημα του χρόνου να προσπαθήσουμε από του χρόνου την ένταξη σε κανονικό σχολείο ή όχι. Τα γνωστά επιχειρήματα, η σιγουριά κι η αποδοχή του ειδικού σχολείου από τη μία, οι πιθανότητες κοινωνικοποίησης από την άλλη, πάντα το μπαλάκι είναι στο κεφάλι του κασίδη γονέα (αυτή η μίξη παροιμιωδών φράσεων μάλλον δε βγάζει νόημα). Πάω να αφήσω τον νέο στο σχολείο του http://autismos.blogspot.com/2009/12/blog-post_16.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)5tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-1433719260742937542Tue, 08 Dec 2009 05:46:00 +00002009-12-08T08:47:29.787+02:00Δεν πήγαμε Ερέτρια λόγω καταιγισμού ιώσεων, δε βγαίναμε λόγω βροχής, άγχος και εμμονές χτύπησαν κόκκινο. Ρίψεις-πτώσεις στο φόρτε τους. Εδώ βλέπουμε Bing Bang Theory όπως μας έχουν δέσει με όρκο οι βόρειοι φίλοι μας («ένας που το έβλεπε το παιδί του είναι απολύτως φυσιολογικό τώρα και μάλιστα έφτιαξε και σύλλογο για τα υπόλοιπα, ενώ ενός άλλου που δεν το έβλεπε ακόμα σκίζει κλωστούλες και φύλλαhttp://autismos.blogspot.com/2009/12/blog-post_08.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)7tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-2019685928564306419Mon, 07 Dec 2009 06:23:00 +00002009-12-07T08:24:56.903+02:00Τελικά η λύση ήταν μέσα στο ίδιο μας το σπίτι, μη σου πω στο κρεβάτι μας κι εσείς τρέχατε σε υπουργεία, δικαστήρια και οργανώσεις, κορίτσια.ΥΓ. Ευχαριστώ, Βαγγελιώ. http://autismos.blogspot.com/2009/12/blog-post_07.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)15tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-6740630645745958012Wed, 02 Dec 2009 06:01:00 +00002009-12-02T08:03:27.586+02:00 Ξεκινάμε από το σπίτι να πάμε στο σούπερ μάρκετ. Η συμφωνία είναι ότι θα πάρει καραμέλες, αλλά ένα χαρτάκι κι όχι δυο διότι με έχει κάνει τοούρκο με κάτι προηγουμένως. Οπότε στο δρόμο ξεκινάει το γνωστό τρυκ, λέγε λέγε το κοπέλι κάνει τη γριά και θέλει (σαφές ποιος είναι ποιος). Ρίκος: Θα πάρω καραμέλες? Εγώ: Ναι. Ρ: Πόσα χαρτάκια? Ε: Ένα. Ρ: Γιατί θα πάρω ένα? Ε: Γιατί στο σπίτι κλπ κλπ.http://autismos.blogspot.com/2009/12/blog-post_02.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)10tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-5375082476868158068Tue, 01 Dec 2009 06:21:00 +00002009-12-02T10:51:46.673+02:00Δεν ξέρω αν είναι η ηλικία, ο Ρίκος, ή η αναπόφευκτη γυναικεία φύση, αλλά όλο και συχνότερα διαπιστώνω πως διάφορα δεν πάνε καλά: Έχω συνεχώς ανεξέλεγκτα νεύρα. Όσο καλά ή μέτρια κι αν πάει η καθημερινότητα πάντα έχω λόγους να θέλω να κόψω λαιμούς με τα δόντια μου (ας κρίπυ ας ιτ σάουντς). Καταλαμβάνομαι κατά καιρούς από ιδέες που θα αλλάξουν τη ζωή μου και θα εξαφανίσουν το άνω σύμπτωμα. Με http://autismos.blogspot.com/2009/12/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)11tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-6082781454027624369Fri, 27 Nov 2009 05:56:00 +00002009-11-27T08:17:31.739+02:00.nobrtable br { display: none } Αλλαγή χαρτιού υγείας, 17.25. Θόδωρος επισκέπτεται την τουαλέτα. Παραμονή για ασυνήθιστα μεγάλο χρονικό διάστημα. Στην επαναλαμβανόμενη ερώτηση "τελείωσες?", απαντάει "όχι ακόμα". Ώσπου κάποια στιγμή ανακοινώνει: "τελείωσα"!. 17.32': Κι έχει όντως τελειώσει, εδώ ήταν το χαρτί. 17:34: αλλάζω χαρτί (ή αρχίζω να εξηγώ στις δασκάλες τους ότι μπορούν ελεύθερα http://autismos.blogspot.com/2009/11/bug.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)11tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-1583123787187422920Wed, 25 Nov 2009 18:41:00 +00002009-11-26T13:21:44.238+02:00Λένα Πλάτωνος στίχοι, μουσική, εκτέλεση.Σαμσάραγυρίστηκε στα ομορφότερα τοπία των Ιμαλαΐωντι είναι πιο σημαντικό,να ικανοποιήσεις χίλιες επιθυμίες σουή να τιθασεύσεις τη μία;Να τιθασεύσω τη μία, απάντησακαι δεν πήγα στο φιλμ(Το άκουσα στο radioart και μού άρεσε). Παραδόξως, gasbirdίνα και Μαρία, τα πράγματα δεν πάνε καλά. Στο σχολείο του Ρίκου που μέχρι τώρα τα 3 παιδάκια έχουν μεν καλές http://autismos.blogspot.com/2009/11/blog-post_4392.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)3tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-3028088871961039255Wed, 25 Nov 2009 07:23:00 +00002009-11-25T09:24:25.868+02:00Ακριβώς όπως είπε ο Χρόνης Μίσσιος σε μια συνέντευξη σε εφημερίδα του ΣΚ που αδυνατώ να εντοπίσω, οπότε μεταφέρω ελεύθερα: «Περνάει κάθε μέρα και λέμε ουφ, πέρασε κι αυτή η κ@λομέρα. Κι όμως κάθε μέρα που περνάει είναι ένα κεράκι που σβήνει και μας φέρνει πιο κοντά στο θάνατο». Είπα θάνατο και πρέπει να το γράψω, γιατί ο Δημήτρης δε με αφήνει να του τα λέω. Όποτε ξεκινήσω τη σχετική συζήτηση http://autismos.blogspot.com/2009/11/blog-post_25.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)14tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-2653561638753026957Fri, 20 Nov 2009 08:10:00 +00002009-11-20T10:11:05.789+02:00Πάμε το πρωί στο Παίδων να κάνουμε την πρώτη δόση του εμβολίου. Τι να λέμε, ο μικρός λέει συνεχώς «δε νιώθω καλά, φοβάμαι λίγο, δώσε μου καλύτερα τις μπίλιες και μετά το εμβόλιο» κλπ κλπ. Μπαίνουμε μέσα κι αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις, όπου ο Ρίκος κάνει τον φουλ φυσιολογικό και συνεννοείται άπταιστα με τις νοσοκόμες για να τις καλοπιάσει. Νοσοκόμα: «Είσαι έτοιμος?» Ρίκος: «Ε λίγο έτοιμος,http://autismos.blogspot.com/2009/11/blog-post_20.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)5tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-445610525652731349Wed, 11 Nov 2009 07:35:00 +00002009-11-11T10:31:16.046+02:00Υπάρχουν μέρες που όλα είναι έτσι: (μελαγχολώ προς στιγμήν μόνο όταν βλέπω τους συμπαθείς μακαρίτες, Χρυσομάλλη και Δημητριάδου). Υπάρχουν μέρες που είναι αλλιώς:αλλά σήμερα είμαστε στην πρώτη κατηγορία. Πήγα να μιλήσω με το διευθυντή του σχολείου του Ρίκου και πήγαν όλα όσο καλά θα μπορούσαν-μα τι ανακούφιση να συζητάς με ανθρώπους που έχουν διάθεση να βοηθήσουν!Στο σχολικό ήμουν με όλα τα http://autismos.blogspot.com/2009/11/blog-post_05.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)8tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-1939148898068171708Mon, 09 Nov 2009 06:24:00 +00002009-11-09T08:28:01.608+02:00Ο Ρίκος εκεί που χαζολογάει, καταλαμβανόμενος αίφνης από ευλάβεια και κατάνυξη, πιάνει να απαγγέλει την προσευχή του σχολείου: "Βοήθησέ με, θεέ μου, να ΄μαι καλό παιδί, Και πάντα χάριζέ μου χαρά και προκοπή!" Εγώ: Αααα, αυτή την προσευχούλα λέτε στο σχολείο, πες την άλλη μια φορά γιατί δεν την άκουσα καλά. Ρίκος, που πονήρεψε στο μεταξύ: "Βοήθησέ με, θεέ μου, να ΄μαι http://autismos.blogspot.com/2009/11/blog-post_09.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)13tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-8782552816241591919Fri, 06 Nov 2009 06:25:00 +00002009-11-06T08:25:06.735+02:004.11.2009: Ημερίδα της Ελληνικής Εταιρείας Υποστηριζόμενης Εργασίας, εγώ την έμαθα από τη Νόηση. Έξω υπάρχει κίνημα μετάβασης από την Προστατευόμενη Eργασία στην Υποστηριζόμενη Εργασία. Άνθρωποι που προέρχονται από την εκπαίδευση (ειδικά σχολεία ή γενικά), εργαστήρια προστατευμένης εργασίας, μακροχρόνια παραμονή σε νοσοκομεία ή απλώς από την ανεργία γίνεται προσπάθεια να βρουν κατάλληλες θέσεις http://autismos.blogspot.com/2009/11/blog-post_06.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)4tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-784064584488732124Wed, 04 Nov 2009 16:56:00 +00002009-11-04T19:01:04.073+02:00Πώς το ‘λεγε η Ντόνα Γουίλιαμς για την τραμπάλα του αυτισμού μεταξύ υπερδιέγερσης, υποτονικότητας και φυσιολογικού? «Νιώθω ότι είμαι σε μια τραμπάλα που ανεβοκατεβαίνει και μόνο τις στιγμές που ισορροπεί παίρνω μια ιδέα του πώς θα ήταν η ζωή μου αν δεν ήμουν αυτιστική», ε, πολύ έντονη αυτή η εικόνα για το Ρίκο τελευταία. Κάνουμε μάθημα, λίγο να ξεχαστώ και να τραβήξουμε ένα αστείο εκτινάχθηκε ο http://autismos.blogspot.com/2009/11/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)8tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-5837899086574347721Thu, 29 Oct 2009 13:10:00 +00002009-10-30T08:48:06.621+02:00Διάβαζα στο προηγούμενο Κ για τον Cameron, τον αρχηγό των Τόρις στη Μ.Βρετανία και μάλλον επόμενο πρωθυπουργό. Στο σχόλιο ανέφερε ότι η οικογένεια είχε χάσει το γιο τους πριν 9 μήνες, γκούγκλισα και είδα την ιστορία του Ivan που έπασχε από εγκεφαλική παράλυση και επιληψία και πέθανε στα 6 του χρόνια. Αποσπάσματα που διαλέγω: Ο Ivan χρειαζόταν φροντίδα τις νύχτες και ο Κάμερον και η γυναίκα http://autismos.blogspot.com/2009/10/blog-post_5969.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)12tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-4680310834143027170Thu, 29 Oct 2009 12:29:00 +00002009-10-29T14:30:58.003+02:00Διανύω μια περίοδο που ρίχνομαι σε διάφορα με πραγματικό πάθος (αν όχι ψυχαναγκασμό). Οι στόχοι λίγη σημασία έχουν-όχι ότι δεν είναι μεγαλεπήβολοι-αλλά το βασικό μου μέλημα είναι να με κρατάω απασχολημένη με κάτι. Παραδείγματα ώστε να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της κουλαμάρας: μια πρώτη σκέψη ήταν να ζητήσω μετάθεση, να σηκωθούμε όλοι και να φύγουμε για τη μαγευτική επαρχία. Ντρέπομαι που το http://autismos.blogspot.com/2009/10/blog-post_29.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)12tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-6851634290020943510Mon, 26 Oct 2009 15:19:00 +00002009-10-26T17:47:24.253+02:00Όπου αυτιστικοενδιαφερόμενοι από κάθε άκρη της χώρας (Κοριννάκι, Gasbirdίνα, Houzοζεύγαρο, Αερικό) ανταμώνουν αναβιώνοντας ό,τι πλησιέστερο σε πενθήμερη λυκείου.Φαγητό, ύπνος, καρεκλάτα τσιφτετέλια-διότι ο μέσος όρος ηλικίας των ανθρώπων που λυμαίνονταν την πίστα ήταν τα 18 και 3 μήνες, πού να σηκωθεί η παππουδερί-και ολίγη από επιμόρφωση. Τα του συνεδρίου: έβγαλα διάφορες φώτο που με άρεσαν, http://autismos.blogspot.com/2009/10/blog-post_26.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)4tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-2501618198111484744Mon, 19 Oct 2009 11:26:00 +00002009-10-19T14:28:57.811+03:00social storiesΟ Ρίκος τρώει μανιωδώς τα νύχια του. Τώρα που του λείπουνε τα βασικά δόντια για το άθλημα το έχει μειώσει κάπως και λέμε μήπως είναι ευκαιρία να το κόψουμε. Μαζί πάει κι όλο το κατεβατό: «δεν τρώμε τα νύχια μας, μπαίνουν στο στόμα μικρόβια» κλπ. Αρχίζει χτες στο αυτοκίνητο: Ρ: «Θέλω να φάω πιτσούλα». Εγώ: «Τι πιτσούλα, να σου φτιάξω πίτσα?» Ρ: «όχι, να φάω την πιτσούλα που είναι στα νύχια». http://autismos.blogspot.com/2009/10/2.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)10tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-6209868265200983272Thu, 15 Oct 2009 06:00:00 +00002009-10-19T20:55:47.583+03:00Είμαστε σε μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων όπως οι εκατομμύρια συνέλληνες για να αποσύρουμε το αγαπημένο corsa κι έχουμε πάρει το Ρίκο μαζί για να διαλέξει χρώμα (Ρίκος: «το πρασινάκι», «καλά, πάψε, εγώ θα το οδηγώ, θα πάρουμε το κεραμιδί»). Ο Δ κάνει τις σκληρές διαπραγματεύσεις, εγώ αρκούμαι να καγχάσω όταν ο πωλητής προτείνει να μας χαρίσει τους αισθητήρες παρκαρίσματος-δώσε χρήμα, θείο-και http://autismos.blogspot.com/2009/10/blog-post_15.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)5tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-3062596415109927899Wed, 14 Oct 2009 05:35:00 +00002009-10-14T08:48:27.617+03:00social storiesΗ Emma, λες κι ήταν μέσα στο (όποιο) μυαλό μου, μου έστειλε mail μ' αυτό το μπλουζάκι! Τις τελευταίες μέρες έψαχνα για social stories, κυρίως γιατί αν ο Θοδωρής διαβάσει μόνος του μια κατανοητή ιστορία με ενδιαφέρον του εντυπώνεται και τη συζητάει.Βρήκα δυο πολύ ωραία λινκς, αυτό και αυτό. Το πρώτο έχει πιο απλές ιστορίες και εικόνες-σύμβολα, ενώ στο δεύτερο συναντάς πλήθος οικείων συμπεριφορών http://autismos.blogspot.com/2009/10/social-stories.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)7tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-6560714295062648493Tue, 13 Oct 2009 04:36:00 +00002009-10-13T07:37:25.093+03:00ρικίστικαΜαθαίνω από την Π για το ποιον, το βίο και την πολιτεία του Ρίκου στο σχολείο. Τα παιδιά κάνουν κύκλο, η Π. είναι με το Ρίκο, απέναντι του είναι ο Κώστας. Οι κανόνες του κύκλου είναι οι πασίγνωστοι και πολυφαγωμένοι στη μάπα, κάθομαι στη θέση μου, περιμένω τη σειρά μου κλπ. Ο Ρίκος, όταν δεν τον βλέπει ούτε η Π ούτε η δασκάλα, καθοδηγεί από απέναντι χαμηλόφωνα τον Κώστα: «σήκω από τη θέση σου».http://autismos.blogspot.com/2009/10/blog-post_13.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)8tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-4247860164912935955Fri, 09 Oct 2009 05:31:00 +00002009-10-09T08:32:10.492+03:00Ρίκος: «Χτες στο μάγουλο του Κώστα ήταν ένα δάκρυο (sic)». Εγώ: «Γιατί? Έκλαιγε? Γιατί έκλαιγε?» Ρ: «Γιατί τον χτύπησα». Πολλά νεύρα μετά το σχολείο: Εγώ: «Είσαι στενοχωρημένος νομίζω. Έγινε κάτι στο σχολείο?» Ρ: «Ναι, έγινε, με χτύπησε ο Κώστας στο λαιμό, να έτσι». Παρά τα παραπάνω (ή ίσως εξαιτίας τους) αμφότεροι εξακολουθούν να πηγαινοέρχονται καθημερινά στο σχολείο με πολύ κέφι. http://autismos.blogspot.com/2009/10/blog-post_09.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)5tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-5476189022398234440Thu, 08 Oct 2009 05:50:00 +00002009-10-08T09:31:58.433+03:00Obsession is the wellspring of genius and madness-με έμφαση στο madness για τα καθ ημάς. Η m & ms ίσως δεν το έχει νιώσει ακόμα (ανάλογα πότε κάνουν τους ισολογισμούς τους), αλλά πλέον στηρίζουμε οικονομικά τη mentos (Αγόρασε, αγόρασε, θ’ ανέβει!). 2 πακέτα ημερησίως του αγοράζω, ενίοτε δε και τρία αν νιώθω κεφάτη και πλούσια. Τρεις μέρες εκτός προγράμματος άνευ σχολείου, ο μικρός ζωγράφιζε με http://autismos.blogspot.com/2009/10/blog-post_08.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)6tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-7578712433086023904Wed, 07 Oct 2009 05:01:00 +00002009-10-07T08:01:09.292+03:00εκπαιδευτικάρικίστικαΠού έλεγε κι ο πάντα επίκαιρος Τσόρτσιλ. Έτσι λοιπόν κατόρθωσα να εκμαιεύσω γραπτές απαντήσεις στην αυτοσχέδια κατανόηση κειμένου. Όπου έχω γράψει μια σχετικά πιθανή ιστοριούλα με ήρωες συμμαθητές (Ο Νίκος κι ο Κώστας παίζουν μπάλα, δεν ακούν, φευ, τη δασκάλα και σπάνε ένα τζάμι) και τις σχετικές ερωτήσεις. Ο Ρίκος με μάτια λαμπερά από τη σκανταλιά και το πώς την πατήσανε οι σύντροφοι, σχολιάζειhttp://autismos.blogspot.com/2009/10/blood-sweat-and-tears.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)15tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-7611424524251281948Tue, 06 Oct 2009 04:55:00 +00002009-10-06T08:00:53.952+03:00Από το βιβλίο των νεκρών φιλοσόφων αλλά το ξανασυνάντησα στην πύλη των φιλοσόφων που διαβάζω τώρα: «Η φιλοσοφία είναι η μελέτη του θανάτου» και πρόκειται για τίτλο δοκιμίου του Μονταίν, ο οποίος το έχει πάρει από τον Κικέρωνα, όλο το δοκιμίο στα αγγλικά εδώ. Λαρς φον Τρίερ, κομμάτια από την Athensvoice, με αφορμή τον Αντίχριστο: «Το φιλμ είναι απαισιόδοξο και σκοτεινό, αλλά δεν είμαι σίγουροςhttp://autismos.blogspot.com/2009/10/blog-post_06.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)7tag:blogger.com,1999:blog-2766629113949892458.post-8854612483726114180Mon, 05 Oct 2009 05:19:00 +00002009-10-05T08:33:59.744+03:00Αργύρηςρικίστικα.nobrtable br { display: none } Σε τρία καρέ. Ο μικρός χαζεύει τις μπίλιες του μέσα στο σακούλι και σιγουρεύεται ότι όλα είναι καταπώς πρέπει (9 κόκκινες, 10 πράσινες, 15 μπλε κ.ο.κ). Ο μεγάλος διαβάζει το Κ, αφιέρωμα στα σκυλιά (αν και δεν ήταν στο ύψος του προηγούμενου αφιερώματος για τη γατοφιλία, όπου η διαπίστωση «μια γάτα κατά μέσο όρο ζει 12 με 20 χρόνια, το προσδόκιμο ζωής όμως για μια http://autismos.blogspot.com/2009/10/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Μαριλένα)4