In situ

Μιράντα, δικό σου, ξεκινάνε οι ραδιοφωνικές αφιερώσεις!
Εδώ μεγαλουργούμε καθημερινά. Σε παγκόσμια πρώτη το τραπεζάκι του Ρίκου για τις ανεξάρτητες και για τα μαθήματά του.

Είναι στο χωλ (περίπου σωστό αυτό, αλλά αναπόφευκτο λόγω έλλειψης χώρου) και βλέπει τοίχο (αυτό είναι φουλ σωστό λόγω διάσπασης). Αριστερά είναι τα πράγματα που χρησιμοποιούμε, περισσότερο για να ξέρω εγώ τι είναι πού. Ό,τι είναι να κάνει ο Ρικμαν το έχουμε εκτός και στα δεξιά του.

Πάνω στο τραπέζι διακρίνονται τα εξής: πάνω αριστερά η κάρτα «δουλεύω μόνος μου». Εκεί θα κολλήσει την αντίστοιχη δική του «δουλεύω μόνος μου» του προγράμματος την ώρα των ανεξάρτητων-τις οποίες μπαμπάς και γιος έχουν παραμελήσει εσχάτως, ναι για σένα το λέω αν διαβάζεις, όχι για να φιλοτιμηθεί ο Ρίκος.

Η μαύρη γραμμή είναι βέλκρο αυτοκόλλητο. Εκεί κολλάμε το σηματάκι της κάθε ανεξάρτητης (ίδιο έχει πάνω και το αντίστοιχο ντοσιέ ανεξάρτητης) ή τις κάρτες του μαθήματος (π.χ. γράφουμε, ζωγραφίζουμε, λέμε κάρτες). Είναι ένα μίνο κάθετο πρόγραμμα για την ώρα του τραπεζιού.

Τα κουτιά είναι για τις κατηγοριοποιήσεις. Ο Θοδωρής παίρνει ένα πάκο με κάρτες και τις μοιράζει στα συρταράκια (ρούχα, ζώα είναι εν προκειμένω, αλλά αλλάζουμε).

Η βρωμιά που θα διακρίνει ένα έμπειρο μάτι είναι βρωμιά. Ο μικρός ξεσπάει καμιά φορά γράφοντας με τους μαρκαδόρους πάνω στο τραπέζι, άλλοτε καθαρίζονται άλλοτε όχι. Με καρφώνει με το βλέμμα (ως άλλη κόμπρα) και κάνει όσες γραμμές προλάβει.

Πάνω στο καρεκλίδιο είναι οι καινούριες ανεξάρτητες (ταυτοποιήσεις).

ΥΓ. Τελείωσα το «Ζωγράφο των μαχών», Ρεβέρτε. Όσα ποταπά περί Ρεβέρτε κι αν λέει η Νερίνα μού άρεσε. Θα πάω να διαβάσω κριτικές, διότι μού φαίνεται ότι ήταν το καλύτερο του, και συνεχίζω με το τελευταίο πάθος, Ουελμπέκ, Λανθαρότε.

Nam et ipsa scientia potestas est

άλλως πώς η γνώση είναι δύναμη, εξ' ού και εντρυφούμε με περισσή αυτοσυγκέντρωση στην απαιτητική εργασία μας! Στην παρούσα φάση οι εργασίες προγραφής που ο Ρίκος κάνει μόνος του είναι οι εξής:

• τραβάμε ευθείες οριζόντιες γραμμές πάνω από υπάρχουσες διακεκομμένες γραμμές
• το αυτό με κυματάκια και σκαλάκια
• ζωγραφίζουμε την έξοδο από λαβύρινθο
• ζωγραφίζουμε πάνω σε προσχεδιασμένο με διακεκομμένες γραμμές σχέδιο-απλά πραγματάκια, σύννεφα, δέντρα, σπιτάκια, ήλιους, μανιτάρια (amanita muscaria)
• αριστερά υπάρχει στήλη με ζώα τα ενώνουμε με τη δεξιά στήλη με τα ίδια ζώα, ή με τις τροφές ή τις κατοικίες τους.
• το ίδιο παλεύουμε με τις σκιές τους, αλλά με δυσκολία το καταφέρνουμε είναι η αλήθεια
• όπως αποδεικνύει και η φωτογραφία, κοιτάζοντας τις από πάνω οδηγίες ζωγραφίζουμε όλους τους κύκλους κόκκινους, όλα τα τετράγωνα μπλε κλπ.

Φυσικά όλα αυτά γίνονται με αρκετές παραινέσεις και συκωτοπρήξιμο (μου).
Έχω πάρει βιβλία προνηπίου και φωτοτυπώ πολλές φορές την ίδια σελίδα για να την κάνουμε ξανά και ξανά, αλλά και να την πάρει μαζί του στο σχολείο. Όλες τις εργασίες τις έχουμε κάνει και κάνουμε και μαζί σπίτι, αλλά είναι και το υλικό που κάνει με τη συνοδό όταν η υπόλοιπη τάξη κάνει κάτι πιο προχωρημένο-Διαφορικές ΙΙ επί παραδείγματι.

Καλό ΣΚ!

Μια ελαφρά αποδιοργάνωση

Το κακό είναι ότι εσχάτως το πρόγραμμα, για τα πρωινά τουλάχιστον, δε λέει πολλά.

Περιμένουμε να εντοπίσουμε ΤΗ συνοδό για το σχολείο και στο μεταξύ κάνουμε καμιά ανεξάρτητη εργασία σπίτι, λίγο παιχνίδι με τον Αργύρη, λίγο επιτραπέζια με τη γιαγιά, αλλά κυρίως ασχολούμαστε μετά του οίκοι εργαζόμενου πατέρα ο οποίος σύντομα θα κληθεί να επιλέξει μεταξύ του «οίκοι» και «εργαζόμενου».

Μέχρι να ξεκινήσουμε κολυμβητήριο και ο μεγάλος φουλ μαθήματα κάπως έτσι συνεχίζεται η μέρα: επιστρέφει το απόγευμα η μπίσνες γούμαν μήτηρ, εκβιαστικά-δεν θα πάμε μετά βόλτα/Βεϊκου/ψώνια/λούνα πάρκ πακτώνει το νεαρό κύριο στο τραπέζι των εργασιών του και κάνουμε μάθημα καμιά ωρίτσα.

Το τελευταίο διάστημα το μάθημα επικεντρώνεται κυρίως σε προγραφή: τραβάμε γραμμούλες, σχεδιάζουμε κυματάκια, είε αυθόρμητα είτε πατώντας πάνω σε προσχεδιασμένες κουκίδες-τις περιώνυμες «μπιλλίτσες» που λέει κι ο κύριος Ρίκος. Τα πάει ανέλπιστα καλά, αυτό που θέλει διόρθωση είναι λίγο περισσότερη πίεση του μολυβιού. Το θέμα είναι ότι έναν ολόκληρο χειμώνα εργοθεραπείας ο μικρός κρινόταν ανέτοιμος για τις δαχτυλομπογιές καν, κάποια στιγμή μέσα στον Ιούλιο με κατέλαβε η ψύχωση ότι πρέπει να τον μάθω να κρατάει μολύβι και να ζωγραφίζει τα στοιχειώδη. Ξεκινήσαμε ζωγραφίζοντας το εσωτερικό εικόνων των οποίων το πρότυπο βλέπαμε και συζητούσαμε, η Μαρία με συμβούλευσε κι έβαζα ημερομηνίες κι αν συγκρίνει κανείς η πρόοδος είναι εμφανέστατη. Η ζωγραφική τον βοηθάει να συγκεντρώνεται, να ελέγχει το χέρι του και πλέον είναι μια ανεξάρτητη εργασία. Παράλληλα προσπαθούμε να δουλέψουμε το δείχτη, διότι ο Θοδωρής δείχνει συνήθως με όλη την παλάμη και στιγμιαία.

Είχα κατέβει στα βιβλιοπωλεία, όπου και διαπίστωσα αυτό που υποψιαζόμουν, ελάχιστα, αν όχι τίποτα δεν υπάρχει για ειδική αγωγή, ασκησούλες ανάγνωσης ή γραφής. «Θα φάμε ό,τι έχουμε είπε ο κυρ-Θωμάς-από την ομώνυμη καλύβα», και αγόρασε υλικό προνήπιου.