Γράψιμο

Από το Σεπτέμβριο που ο Ρίκος ξεκίνησε συστηματικά να μαθαίνει να γράφει και περάσαμε από τον (εύκολο στο πιάσιμο) χοντρό μαρκαδόρο στο μολύβι (με λαβή) έχει κάνει σημαντική πρόοδο στην τριποδική λαβή.

Η εργοθεραπεύτρια του κάνει σταδιακά διάφορες ασκήσεις. Αυτό που δείχνει να πιάνει τόπο είναι κάτι κολπάκια προθέρμανσης των δαχτύλων που απολαμβάνει να τα κάνει και να μετράει μόνος του. 10 ανοιγοκλεισίματα στις μπουνίτσες (τι λέξη!), δέκα αραιώματα πυκνώματα των δακτύλων, διάφορα άλλα, οι χάντρες κι είναι έτοιμος για τη συγγραφή των απομνημονευμάτων του.

Εδώ πολύ χαριτωμένες εργοθεραπευτικές ιδέες, σε ένα ιδιαίτερα εύχρηστο site, ιδέες που δείχνουν ότι χρειάζεται χρόνος και διάθεση για δουλειά και εφόσον αυτά υπάρχουν καμιά φορά τα εξειδικευμένα υλικά είναι περιττά (σε μένα τα λέω).

Μεγάλες στιγμές

Στη φετινή εργοθεραπεία ο Ρίκος έκανε την επίσημη πρώτη με τετράδιο, εργασίες και προγραφικές ασκήσεις. Πέρυσι είχε ξεκινήσει προγραφή με την ειδική παιδαγωγό και χρησιμοποιώντας μαρκαδόρο.

Την αδυναμία να πιάσει με νεύρο το μολύβι (με αποτέλεσμα να κάνει αχνές γραμμές), η εργοθεραπεύτρια την απέδωσε σε ατονία των δαχτύλων κι έτσι πριν τα προγραφικά κάνουμε κάτι ασκησούλες για ζέσταμα των δαχτύλων. Άλλο ντεφώ που διαπίστωσε είναι ότι πλην των τριών δακτύλων που κρατάνε το μολύβι, τα άλλα δυο (παράμεσος και μικρός) αντί να είναι κλεισμένα σε φουχτίτσα σέρνονται χαλαρά ακολουθώντας το μολύβι. Εκεί έρχονται κάτι μυστηριώδεις μεσαιωνικές κατασκευές (αστειεύομαι, ένα λαστιχάκι με μια χάντρα είναι, στο λαστιχάκι συναντά αντίσταση το χέρι με το μολύβι και τη χάντρα την κλείνει το παιδί στο χέρι του). Ελλείψει του αξεσουάρ τη δουλειά μερικώς την κάνει και ένα κομματάκι πλαστελίνη που τον αναγκάζουμε να κρατάει με τα δυο τελευταία δάχτυλα.

Δυο είναι τα νοήματα του κειμένου: πρώτον ότι είμαι πολύ ευχαριστημένη με όσα του μαθαίνει του Ρίκου η εργοθεραπεύτρια και με τη συνεργασία που απαιτεί με μένα και δεύτερον ότι εκπλήσσομαι ευχάριστα με τα διάφορα που έχουν βγει υποβοηθητικά για γραφή-και θα μας κάνουν ανθρώπους μέχρι να φτάσουμε στο palm.

ΥΓ. Νομίζω ότι βρήκα το κατασκεύασμα που περιέγραψα και φτιάχνεται κι εύκολα όπως φαίνεται.

Πάμε πάλι τον ίδιο σκοπό

Τέρμα τα κοσμικά και τα «κάπου πήγα κάτι είδα». Είναι Δευτέρα, εργαζόμεθα (είναι απόλαυση να το λες με την προοπτική της άδειας Πέμπτης-Παρασκευής) και επιστρέφουμε στη γνώριμη θεματολογία.

Από τον καιρό που ο Ρίκος ξαναξεκίνησε απογευματινά μαθήματα η μήτηρ ξεχύνεται τουλάχιστον άπαξ εβδομαδιαίως για ψώνια. Ψώνια ως γνωστόν ίσον βιβλία και πλην των δικών μου, ψάχνω πολλά και διάφορα για προγραφή (διότι για ανάγνωση δουλεύουμε κυρίως τα ταμπελάκια με τις λέξεις). Το τελευταίο απόκτημα είναι ένα βιβλίο ιχνηλασίας (αυτό διαβάζω, αυτό μαρτυρώ, αυτό φωτογράφισα). Αγοράσαμε αριθμούς και γράμματα, περιέργως το βρίσκει συναρπαστικό να γράφει μέσα στο «χνάρι» και του αρέσει και σαν ανεξάρτητη εργασία.

Στην ανάγνωση (εκτός από τα ονόματά μας) βάλαμε ακόμα τα «χαρτιά» (είναι το αγαπημένο UNO) και το «μάθημα». Δεν νομίζω ότι του έχει εντυπωθεί ολόκληρη η λέξη, αλλά επειδή μπαίνουν στο πρόγραμμα και τις συζητάμε, παρατηρεί το πρώτο γράμμα και μαντεύει τι λέει. Ελπίζω ότι αυτό είναι το πρώτο βήμα.

Έχει αρχίσει να πιάνει το «γιατί». Κάνουμε τις κάρτες cause and effect, το δουλεύει ταυτόχρονα με τη δασκάλα σπίτι κι έχει ξεφύγει κάπως από το αστείο που έκανε, να απαντάει στην ερώτηση απλώς αφαιρώντας το γιατί: «Γιατί δεν πάμε στη Βεϊκου?», «Γιατί δεν πάμε στη Βεϊκου». Πάνω που το είχαμε συνηθίσει και εντάξει στο δικό μας πρόγραμμα όλοι, «Αργύρη, γιατί δεν έφτιαξες την τσάντα σου», «Γιατί δεν έφτιαξα την τσάντα μου!», «Γιατί δε μου σιδέρωσες το πουκάμισο?», «Γιατί δεν το σιδέρωσα!».

Ένας βιρτουόζος της γραφής

Προγραφικά κάναμε χτες, προγραφικά μαρτυράμε.
Ας ξεκινήσουμε από τα δεδομένα που ισχύουν για τις χιλιάδες νηπίων:
Διαβάζω περί ετοιμότητας γραφής και των 9 σχημάτων του VMI-αν δε φαίνονται στα links είναι: μια κάθετη γραμμή, μια οριζόντια, πλάγιες και προς τις δυο φορές, κύκλος, τρίγωνο, τετράγωνο, σταυρός και χι. Οι έρευνες λένε ότι αν το παιδί αντιγράφει με ευκολία τα παραπάνω είναι σε θέση και να μάθει να γράφει.
Πού βρίσκεται η Μεγαλειότης Του, ο Ρίκος ο dauphin:
Τέτοια σχηματάκια προσπαθούμε κι εμείς να αντιγράψουμε. Το ενδιαφέρον όταν προσπαθείς να μάθεις το Θόδωρο κάτι είναι τα ενδιάμεσα βήματα στα οποία πρέπει να σπάσεις το στόχο μέχρι να τον κατακτήσει. Υπάρχει ανάγκη για πολύ αναλυτική προσέγγιση στον απλό φαινομενικά στόχο «αντίγραψε μου το σταυρό». Έχω τραβήξει μια γραμμή στην οποία είναι με συμπαγή γραμμή αριστερά το σχήμα και ακολουθούν πλήθος όμοιων σχημάτων με στικτή γραμμή. Στην αρχή έπρεπε να κατευθύνω το χέρι του, τώρα είναι αρκετά πιο άνετος κι αν πρόκειται για κάτι απλό μπορεί να το αναπαραγάγει και χωρίς το «χνάρι».
Οι αριθμοί φαίνονται να είναι πιο εύκολοι από τα γράμματα. 1,2,3 γίνονται συμπαθή, το δε 1 το κάνει κι από μνήμης (πάααανω, κάαατω). Καλό tip που είχα διαβάσει στο Δαραή: συνοδεύουμε τη διαδικασία της γραφής με κάτι εύκολα απομνημονεύσιμο που περιγράφει είτε το τελικό αποτέλεσμα είτε την ίδια τη διαδικασία. Μόνο το 1 συνοδεύω με το ευφάνταστο «πάααααανω-κάααατω» για τα υπόλοιπα αυτοσχεδιάσατε και ενημερώσατε!

Nam et ipsa scientia potestas est

άλλως πώς η γνώση είναι δύναμη, εξ' ού και εντρυφούμε με περισσή αυτοσυγκέντρωση στην απαιτητική εργασία μας! Στην παρούσα φάση οι εργασίες προγραφής που ο Ρίκος κάνει μόνος του είναι οι εξής:

• τραβάμε ευθείες οριζόντιες γραμμές πάνω από υπάρχουσες διακεκομμένες γραμμές
• το αυτό με κυματάκια και σκαλάκια
• ζωγραφίζουμε την έξοδο από λαβύρινθο
• ζωγραφίζουμε πάνω σε προσχεδιασμένο με διακεκομμένες γραμμές σχέδιο-απλά πραγματάκια, σύννεφα, δέντρα, σπιτάκια, ήλιους, μανιτάρια (amanita muscaria)
• αριστερά υπάρχει στήλη με ζώα τα ενώνουμε με τη δεξιά στήλη με τα ίδια ζώα, ή με τις τροφές ή τις κατοικίες τους.
• το ίδιο παλεύουμε με τις σκιές τους, αλλά με δυσκολία το καταφέρνουμε είναι η αλήθεια
• όπως αποδεικνύει και η φωτογραφία, κοιτάζοντας τις από πάνω οδηγίες ζωγραφίζουμε όλους τους κύκλους κόκκινους, όλα τα τετράγωνα μπλε κλπ.

Φυσικά όλα αυτά γίνονται με αρκετές παραινέσεις και συκωτοπρήξιμο (μου).
Έχω πάρει βιβλία προνηπίου και φωτοτυπώ πολλές φορές την ίδια σελίδα για να την κάνουμε ξανά και ξανά, αλλά και να την πάρει μαζί του στο σχολείο. Όλες τις εργασίες τις έχουμε κάνει και κάνουμε και μαζί σπίτι, αλλά είναι και το υλικό που κάνει με τη συνοδό όταν η υπόλοιπη τάξη κάνει κάτι πιο προχωρημένο-Διαφορικές ΙΙ επί παραδείγματι.

Καλό ΣΚ!

Μια ελαφρά αποδιοργάνωση

Το κακό είναι ότι εσχάτως το πρόγραμμα, για τα πρωινά τουλάχιστον, δε λέει πολλά.

Περιμένουμε να εντοπίσουμε ΤΗ συνοδό για το σχολείο και στο μεταξύ κάνουμε καμιά ανεξάρτητη εργασία σπίτι, λίγο παιχνίδι με τον Αργύρη, λίγο επιτραπέζια με τη γιαγιά, αλλά κυρίως ασχολούμαστε μετά του οίκοι εργαζόμενου πατέρα ο οποίος σύντομα θα κληθεί να επιλέξει μεταξύ του «οίκοι» και «εργαζόμενου».

Μέχρι να ξεκινήσουμε κολυμβητήριο και ο μεγάλος φουλ μαθήματα κάπως έτσι συνεχίζεται η μέρα: επιστρέφει το απόγευμα η μπίσνες γούμαν μήτηρ, εκβιαστικά-δεν θα πάμε μετά βόλτα/Βεϊκου/ψώνια/λούνα πάρκ πακτώνει το νεαρό κύριο στο τραπέζι των εργασιών του και κάνουμε μάθημα καμιά ωρίτσα.

Το τελευταίο διάστημα το μάθημα επικεντρώνεται κυρίως σε προγραφή: τραβάμε γραμμούλες, σχεδιάζουμε κυματάκια, είε αυθόρμητα είτε πατώντας πάνω σε προσχεδιασμένες κουκίδες-τις περιώνυμες «μπιλλίτσες» που λέει κι ο κύριος Ρίκος. Τα πάει ανέλπιστα καλά, αυτό που θέλει διόρθωση είναι λίγο περισσότερη πίεση του μολυβιού. Το θέμα είναι ότι έναν ολόκληρο χειμώνα εργοθεραπείας ο μικρός κρινόταν ανέτοιμος για τις δαχτυλομπογιές καν, κάποια στιγμή μέσα στον Ιούλιο με κατέλαβε η ψύχωση ότι πρέπει να τον μάθω να κρατάει μολύβι και να ζωγραφίζει τα στοιχειώδη. Ξεκινήσαμε ζωγραφίζοντας το εσωτερικό εικόνων των οποίων το πρότυπο βλέπαμε και συζητούσαμε, η Μαρία με συμβούλευσε κι έβαζα ημερομηνίες κι αν συγκρίνει κανείς η πρόοδος είναι εμφανέστατη. Η ζωγραφική τον βοηθάει να συγκεντρώνεται, να ελέγχει το χέρι του και πλέον είναι μια ανεξάρτητη εργασία. Παράλληλα προσπαθούμε να δουλέψουμε το δείχτη, διότι ο Θοδωρής δείχνει συνήθως με όλη την παλάμη και στιγμιαία.

Είχα κατέβει στα βιβλιοπωλεία, όπου και διαπίστωσα αυτό που υποψιαζόμουν, ελάχιστα, αν όχι τίποτα δεν υπάρχει για ειδική αγωγή, ασκησούλες ανάγνωσης ή γραφής. «Θα φάμε ό,τι έχουμε είπε ο κυρ-Θωμάς-από την ομώνυμη καλύβα», και αγόρασε υλικό προνήπιου.