Γιατί, Χαρούκι baby?

Όταν σε εγκαταλείπουν όλοι θα σε εγκαταλείψει κι ο Μουρακάμι.

Ας τα πάρουμε από την αρχή: Το κουρδιστό πουλί μού είχε φανεί αριστουργηματικό. Ακόμα κι εκείνα τα κλειστοφοβικά με το πηγάδι, αυτοί οι άνευ σκοπού κουλ ήρωες, ο ίδιος ο Μουρακάμι που μού φαινόταν πονηρό κι έξυπνο τυπάκι, μού θύμιζε πολύ και τον Κάρβερ και τον Ίρβινγκ-τους οποίους αμφότερους έχει μεταφράσει-όλα αυτά μου αρέσανε.

Πήρα και τα ψυχεδελικά Το κυνήγι του αγριοπρόβατου και το Σκληρή χώρα των θαυμάτων και το τέλος του κόσμου, με σαφώς καλύτερο το πρώτο. Το Blind willow, sleeping woman ήταν αρκετά συμπαθές, με πολλές ιστορίες του να υπάρχουν και το μεταφρασμένο Ο ελέφαντας εξαφανίζεται.

Μετά ήρθε το Νορβηγικό Δάσος που διαβαζόταν ευχάριστα, αλλά φαντάζομαι, είναι εμφανής η πτωτική τάση της μετοχής Χαρούκι.

Κι έρχεται το τελειωτικό χτύπημα που ακούει στο όνομα «Σπούτνικ αγαπημένη».

Χαρούκι, ποτέ μην ξαναγράψεις κάτι παρόμοιο με το «μερικές φορές είσαι το γλυκύτερο πλάσμα στον κόσμο. Σαν τα Χριστούγεννα, τις καλοκαιρινές διακοπές κι ένα ολοκαίνουριο αρκουδάκι όλα τυλιγμένα σε ένα πακέτο» ή για «τον πόθο που φουσκώνει μέσα στο παντελόνι», δεν βοηθάνε ούτε εσένα ούτε εμάς.

Άντε να πάρουμε τον καινούριο Μάρκαρη που κυκλοφορεί σήμερα μήπως επιστρέψει η χαρά, η αισιοδοξία κι η πίστη στον άνθρωπο στη στερημένη απολαύσεων ζωή ημών.

Αισθητηριακή αγωγή και τα αναπόφευκτα άσχετα

Δε θυμάμαι πότε συζητούσαμε με τον υπερβόρειο φίλο το θέμα της αισθητηριακής αγωγής, αλλά είναι μια καλή ευκαιρία να γράψω τις δικές μας εμπειρίες πριν τις ξεχάσω.

Ξεκινήσαμε το πρωτόκολλο Willbarger (εκείνα τα κόλπα με τα βουρτσίσματα τρις ημερησίως). Τα διαπιστωμένα αποτελέσματα ήταν οι παλάμες του Θόδωρου να γίνουν λιγότερο άτονες και να εμπεδώσει ορισμένα σημεία του σώματος-πλάτη, γόνατα κλπ. Το σταματήσαμε μια βδομάδα ακριβώς πριν η εργοθεραπεύτρια μας το σταματήσει επισήμως και τώρα επίκειται η αλλαγή βούρτσας.

Το τραμπολίνο ήταν μάλλον φιάσκο, ο Θόδωρος δεν ενδιαφέρθηκε σχεδόν καθόλου, αλλά οι μεγάλες μπάλες είναι πραγματικά σωτήριες. Ωραίος είναι κι ο καθρέφτης και οι ελαστικοί επίδεσμοι που τον δένουμε και προσπαθεί να ελευθερωθεί σε μια προσπάθεια μίμησης των κινήσεων ντυσίματος γδυσίματος.

Επίσης ενώ σε όλη την πολιτισμένη επικράτεια οι άνθρωποι (τείνουν να) χρησιμοποιούν σαπούνι σε υγρή μορφή εμείς επιστρέψαμε στην παλιά πλάκα Camay: η εργοθεραπεύτρια το συνέστησε προκειμένου να κουνάει λίγο τα δαχτυλάκια ο μικρός που ενίοτε τα ΄χει και κάθονται σαν ξερά. Ωραίο τιπ, σοβαρά τώρα.

ΥΓ1. Κατά τ' άλλα περνάω την περίοδο il gran rifiuto, δυσκολεύομαι να δουλέψω, να ταχτοποιήσω εκκρεμότητες, να το παίζω λαμπάδα αναμμένη στο Θόδωρο. Στη φωτο ενώ αιωρείται πάνω στη μπάλα σιγοψιθυρίζει: «στο καλό, πού είναι το φαϊ μου»

ΥΓ2. Διαβάζω και τη συγκινητική δήλωση του Αλογοσκούφη για τη σύζυγο ("Είναι απαράδεκτο μπλα μπλα της συζύγου μου, η οποία προσπαθεί να ζήσει τα παιδιά της μπλα μπλα") και σχεδόν αναλύομαι σε δάκρυα, αχ τελικά όλες οι μανούλες ίδιες είμαστε..

Εκτός προγράμματος

Ενώ σε διάφορα o Θόδωρος σημειώνει ασύλληπτες προόδους (ερωτήσεις, αυθόρμητος λόγος, παρέα με παιδάκια) είναι κ δυο τρία πραγματάκια, σφόδρα αυτιστικά δείγματα συμπεριφοράς, που γιγαντώνονται τον τελευταίο καιρό.

Τα καταραμένα τα κεριά έχουν γίνει σούπερ εμμονή, μπορεί να κάψουμε και τρία πακέτα την ημέρα και τα αναζητάμε σα δαιμονισμένοι στα σούπερ μάρκετ. Μέχρι και στις πωλήτριες απευθύνεται ο ίδιος προκειμένου να τα βρει και έγω κάνω τη μεταφράστρια.

Πολύ επαναλαμβανόμενος λόγος, ξυπναέι το πρωί με μια φράση που του έχει κολλήσει και τη συνεχίζει όλη μέρα.

Το άλλο εκνευριστικό είναι μια συμπεριφορά που έχει εξελιχθεί σε αυτοτραυματιστική. Η ονυχοφαγία ήταν πάντα έντονη, αλλά τώρα φτάνει σε σημείο να κάνει τα δάχτυλα να ματώνουν και να παρατηρεί τα ίχνη που αφήνουν. Ή πολύ χαμηλά όρια πόνου ή τον έχει αγχώσει πολύ η αλλαγή του προγράμματος, τα πρωινά στο σπίτι.

Τριήμερο

1η μέρα: μέχρι να ξεφύγεις από τα μικροάγχη, τις μινιταπεινώσεις, τις αγωνίες, τις διαμάχες, το τι έγινε και πώς («και γυρίζει και μου λέει ..., τι νομίζεις ότι ήθελε να πει?») της δουλειάς, έχει περάσει η 1^η μέρα.

2^η μέρα: έρχονται φίλοι για φαγητό. Μαζί και φίλος που οσονούπω παίρνει διαζύγιο. Έχω την αδιόρατη αίσθηση ότι τα υπόλοιπα ζευγάρια για ένα διάστημα θα είμαστε (ή θα δείχνουμε ότι είμαστε) λίγο πιο δεμένα. Μην ανησυχείς Α, the best is yet to come, που λέει κι ο Φρανκ.

3^η μέρα επίσης καλή: στη μια καρέκλα κάθομαι στην άλλη είναι τα πόδια μου και διαβάζω. Είτε με μυρμήγκια, είτε φτύνοντας, είτε παίζοντας με το Λευτέρη (πλάτη στη φωτο) τα τέκνα απασχολούν εαυτούς.

Σκόρπια πριν το τριήμερο

Πρώτα ο Άλεξ, τώρα τα δυο αδερφάκια ούτε 100 μέτρα από το σπίτι τους.. Καλοί κι επίμονοι μπάτσοι που ξεσκονίζουν στοιχεία, διπλοτσεκάρουν καταθέσεις και ξετινάζουν υπόπτους υπάρχουν ή είναι αποκλειστικό εύρημα του roman policier?

Το πιο όμορφο βιβλίο που έχω αγοράσει εδώ και καιρό, ο Στίλλερ του Φρις. Κατάμαυρο εξώφυλλο, ένα περίεργο γυαλιστερό γαλάζιο τα γράμματα. Butterfly, έψαχνα ματαίως ίχνη του Φρις στη Ζυρίχη-τους σιχαίνεται τους Ελβετούς ο Στίλλερ, ε ο Φρις, ε ο Στίλλερ.

Έρωτας με την πρώτη ματιά: (ακατανόητος τίτλος) η απομάγευση του κόσμου, λέει, το έπιασα στα χέρια μου και το ξεφύλλιζα ένα τέταρτο, σκεφτόμουν τα 35ευρώ και το παράταγα και δώστου πάλι πίσω. Αν κρατήσει ο έρωτας θα επανέλθω με περίληψη.

Νεροπίστολο-howto

Αφήνουμε οριστικά πίσω μας την εποχή των Νέων Πρωτοπόρων (ο προθάλαμος της ΚΝΕ ήταν για όσους δεν ξέρουν) που υποσχόμαστε σε εαυτούς και αλλήλους ότι πολεμικά παιχνίδια (νεροπίστολα included) δε θα πάρουμε στα παιδιά μας ποτέ.

Πάμε στα γεγονότα: στο νηπιαγωγείο σήμερα θα φορέσουν μαγιό και θα πάνε με τα νεροπίστολά τους! Οπότε χτες και προχτές εξασκήσαμε το σπορ, διότι αν στέλναμε το Ρίκο χωρίς να έχει διαβάσει το f*ckin manual δεν υπήρχε ελπίδα επιτυχίας. Και οι δυο το καταδιασκέδασαν, κυνήγι, βρέξιμο. Ο μικρός βέβαια το χειρίζεται το Κολτ με λίγη δυσκολία, με το ένα το κρατάει κ με το άλλο πατάει τη σκανδάλη αλλά έχουμε ένα καλοκαίρι μπροστά μας.

ΥΓ. Ε ναι, είμαστε αχαρακτήριστοι, έχουμε ακόμα χαλιά, είναι κρύος ο Ιούνιος στο αφιλόξενο Γαλάτσι. Νομίζω ότι από αυτά τα χαλιά, που όλο το χειμώνα σπείρονταν φακές και τώρα ποτίζονται ευσυνείδητα, οσονούπω θα ξεπηδήσουν τα πρώτα φακοφυντανάκια.

Καλό τριήμερο φίλες και φίλες, που θα ‘λεγε κι ο αποπεμφθείς.

Ενδιαφέρον αρθράκι

(Β, ιδού γιατί πρέπει να τονίζει κανείς ότι ο αυτισμός είναι ισόβιος)

Φίλος του blog, ο Κώστας, μου έστειλε το πολύ ενδιαφέρον άρθρο της Mail, «Η μεγάλη κομπίνα γύρω από τον αυτισμό, πώς οι απελπισμένοι για θεραπεία γονείς συντηρούν μια τεράστια βιομηχανία».

Η περίληψη και τα κύρια σημεία δικά μου:

Το άρθρο στηλιτεύει τις εναλλακτικές μεθόδους που υπόσχονται θεραπεία του αυτισμού.

Σύμφωνα με δημοσίευση του Journal of Developmental and behavioral pediatrics το ένα τρίτο των γονιών αυτιστικών παιδιών έχουν καταφύγει σε μη αποδεδειγμένες «εναλλακτικές» θεραπείες.

Ένας στους δέκα γονείς έχει χρησιμοποιήσει αυτό που οι ειδικοί χαρακτηρίζουν ως «δυνητικά επιβλαβή θεραπεία».

Ενδεικτικά αναφέρονται πανάκριβα συμπληρώματα διατροφής, βιταμίνες, ένζυμα, η απομετάλλωση, αλοιφές, ορμόνες, υψηλής πίεσης θάλαμοι οξυγόνου, το σεκρετίν.

Παρότι το κόστος των θεραπειών είναι δυσθεώρητο, για ορισμένες υπάρχουν χρόνοι αναμονής που υπερβαίνουν τους 6 μήνες, παρότι όπως τονίζει εκπρόσωπος του NAS:

«Δεν υπάρχει καμία απολύτως απόδειξη της αποτελεσματικότητας των θεραπειών αυτών. Υπάρχουν αποδείξεις ότι ορισμένες είναι παντελώς άχρηστες αν όχι επικίνδυνες».

Συμβουλεύει τους γονείς το προφανές: «Ζητήστε να δείτε την έρευνα που στηρίζει την προτεινόμενη θεραπεία, όπως και τις σχετικές δημοσιεύσεις».

Γιατρός ειδικευμένος στον αυτισμό προειδοποιώντας για τις εναλλακτικές πρακτικές: «Στην ερώτηση των γονιών γιατί η θεραπεία σας δεν προτείνεται από το εθνικό σύστημα υγείας, η συνήθης απάντηση είναι ότι οι γιατροί του NHS είναι χρόνια πίσω ή δε νοιάζεται για τον αυτισμό». Εξηγεί εν συνεχεία ότι βελτίωση της συμπεριφοράς του αυτιστικού ατόμου οφείλεται στο ότι μεγαλώνει και προσαρμόζεται, αλλά και επηρεάζεται από το περιβάλλον που ζει και τη διατροφή που ακολουθεί.

Το άρθρο κλείνει με τα ποσά που χρεώνουν οι εν λόγω θεραπευτές (οι οποίοι συνδέονται με την αντίστοιχη-αμφιλεγόμενη-αμερικάνικη ομάδα DAN!-defeat autism now!), τις θεραπείες που προτείνουν, τα επιχειρήματά τους και τον αντίλογο του προανεφερθέντος γιατρού.