Συμεών ο στυλίτης

Όπως μαρτυρούν οι φωτογραφίες το χόμπυ των διακοπών ήταν το σκαρφάλωμα. Citius, Altius, Fortius για τα καλύτερα φύλλα για μάδημα.

Η χαρά της εξοχής, αμολούσαμε το Ρίκο και μετά τον ψάχναμε στα δέντρα με τα κιάλια.

Τα καλύτερα όσων διάβασα ήταν ο Ρίτσαρντ Φόρντ και οι Άγριοι Ντετέκτιβ.

Άλλοι φτιάχνουν κεφτεδάκια στα ταξίδια

Εμείς σχεδιάζουμε πρόγραμμα απασχόλησης του Ρίκου στο πλοίο. Εδώ μερικά βιβλιαράκια για ζωγραφική που ετοίμασα (αν και ορισμένες φορές οι συνδυασμοί που έχω διαλέξει-«βάφω μπλε το αυγό, καφέ τις ρίγες» μπορεί να προκαλέσουν και κρίσεις επιληψίας).

Αναχωρούμε αύριο, επιστρέφουμε με τα σχολεία, να περάσετε/περάσουμε καλά.

Στη φώτο ο Ρίκος δεν διαβάζει ακριβώς την (υπέροχη) Χώρα όπως είναι, αλλά επιδίδεται στο πιο πρόσφατο χόμπι, ψάχνει τη λέξη «δεν» μέσα στις φράσεις.

Whatever works

Και τι μας κάθεται το τελευταίο διάστημα:

τα μυρμήγκια στο ο-θεός-να-το-κάνει-σαλόνι μας. Τα μυρμήγκια μπαίνουν κάτω από τις μπαλκονόπορτες κι ο Ρίκος τα παρακολουθεί, τα μετακινεί τους λέει τα χιλιάδες δακρύβρεχτα μυστήρια: «σας ευχαριστώ που μου κάνετε παρέα»-όταν μετακομίσουμε να φροντίσουμε τάχιστα το ζήτημα σκύλος ή γάτα αλλιώς θα περάσει κολάρο σε καμιά σαύρα.

Τα μπαλάκια στην Ερέτρια: έχω πολύ καιρό να περάσω αλλά στο τέρμα των τρόλεϊ στην Άνω Κυψέλη στην αυλή ενός παλιού σπιτιού υπήρχε ένα δέντρο από ταινία του Μπάρτον. Οι ένοικοι είχαν κρεμάσει δεκάδες κουκλάκια κι άλλα παλιά παιχνίδια πάνω του. Κάτι παρόμοιο πάει να φτιάξει ο Ρίκος στην Ερέτρια, έχει ένα συγκεκριμένο μοτίβο στο μυαλό του γιατί δεν πετάει κάθε μπαλάκι οπουδήποτε, φαντάζομαι ότι μέρες που ΄ναι οι πιο πιστοί από ‘μας θα διακρίνουν το πρόσωπο του Χριστού.

Το οποίο μου θυμίζει ότι είδα χτες τον Αρχιεπίσκοπο στον Θεοδωράκη, μιλάει εξαιρετικά και όταν αναφέρθηκε στα σχέδια της εκκλησίας μίλησε για στέγη ημέρας για αυτιστικά παιδιά, συγκινητικό κι ασύλληπτο.

Τι δε μας κάθεται: όλα τα υπόλοιπα. Τα οποία συνοψίζονται-γιατί δεν είναι να μακρηγορείς αυτά τα πράγματα-στο πόσο διαφέρουμε οικογενειακώς και κυρίως η μανούλα από μια φυσιολογική οικογένεια (αν πάνε ποτέ μαζί αυτές οι λέξεις βέβαια). Μιζέρια, γκρίνια άγχος κι άγιος ο θεός.
Νόμιζα ότι όσο περνάνε οι μέρες αυτή η είδηση δε θα με ενοχλούσε αλλά τελικά εξακολουθεί. 

Καλός ο Ζαμπούνης, αλλά σαν τα κουλουράκια τίποτα

Πάμε στην οδοντίατρο χτες και γλιτώνει τις προστατευτικές επικαλύψεις στα πίσω δόντια γιατί δεν έχουν βγει αρκετά (τα δόντια, Λία, τα δόντια).

Ετοιμαζόμαστε να φύγουμε κι η οδοντίατρος θέλει να μας κεράσει ένα κουτί με κουλουράκια που μόλις της φέρανε.

Εγώ αρχίζω τα κλασικά ευγενή, «όχι, ευχαριστούμε κλπ».

Οδοντίατρος: «Nα τα πάρετε, να τα φάει το παιδί. Μήπως δεν τρώει κουλουράκια?».

Ρίκος: «Τρώω κουλουράκια».

Εγώ: «Πάρε ένα, να, θα πάρει ένα κι είμαστε όλοι ευχαριστημένοι».

Η οδοντίατρος επιμένει και τελικά παίρνουμε το κουτί (ωραία ταγάρια και του λόγου μας).

Ρίκος μασουλώντας το ανά χείρας (κουλουράκι, Λία, κουλουράκι) γυρίζει από τις σκάλες να σιγουρευτεί: «Τα πήρες όλα?»

Προβληματάκια μέρος 15ο

Θυμάμαι από το Γυμνάσιο μια φίλη να λέει ότι αποφεύγει να ζητάει βοήθεια στα μαθήματα από το Φυσικό πατέρα της γιατί «το παραμικρό να τον ρωτήσεις, ξεκινάει από την ανακάλυψη της φωτιάς».

Αυτό το εξαντλητικό (nervous) breakdown analysis έμελλε τελικά να γίνει η ζωή μου-αλλά δεν το ήξερα τότε. Αυτό που επίσης δεν φανταζόμουν ήταν ότι θα μου άρεσε.

Από χτες ξεκινήσαμε ένα ακόμα πιο σπασα&^%χ΄δικο αναλυτικό τρόπο να λύνουμε τα προβληματάκια μας. 

Ίσως αυτό να εννοούσε η Νίκη (?) ότι παθαίνει κι ο Τεό, ο Ρίκος πετάει μια απάντηση στο πρόβλημα (πολύ συχνά σωστή), αλλά αδυνατεί να θυμηθεί σε τι αντιστοιχούσε. Ωραία, 7 είναι, τι είναι όμως? Μπίλιες, μήλα, αιγοπρόβατα, οι ώρες που μένουν στη μανούλα μέχρι το μοιραίο? Έτσι, διαβάζουμε 2-3 φορές το πρόβλημα και υπογραμμίζουμε τι ρωτάει ώστε να το έχουμε εύκαιρο την ώρα της απάντησης. Αν δε το πρόβλημα είναι Μαθηματικής Ολυμπιάδας και άνω (4 εργάτες χτίζουν ένα τοίχο σε πέντε μέρες, 5 εργάτες σε πόσες θα τον χτίσουν) το ζωγραφίζουμε κιόλας. 

Παράλληλα βάλαμε και τους κανόνες που μας αφορούν αμφότερους-για το Ρίκο, προσέχω, δεν κοιτάζω αλλού, δε λέω άσχετα και για τη μαμά δεν ουρλιάζει, δε σηκώνεται, βοηθάει, δεν κρατάει το κεφάλι του Ρίκου μέσα στον κουβά με το νερό κλπ.

  

Μια βδομάδα είναι καλά?

Μπορεί να φταίει η εποχή, κούραση λόγω μαθημάτων-η επιληψία πάντως δεν ταιριάζει με τις ημερομηνίες του να το αποδώσω εκεί-το γεγονός είναι ότι ο Ρίκος περνάει μια από τις πιο αυτιστικές φάσεις του. Ώρες με τις μπίλιες ή τα φύλλα, τα ίδια ξανά και ξανά, οι ίδιες ερωτήσεις, παρατηρήσεις ενίοτε κι εξυπνάδες:

Εγώ: «Σταμάτα να μου λες τα ίδια και τα ίδια, δεν αντέχω να λέω ξανά τα ίδια πράγματα»,

Ρίκος: «Μα εσύ λες τα ίδια και τα ίδια συνέχεια, μου λες να μη λέω τα ίδια».

Λέω να τον αφήσω εκεί πάνω και να τον πάρω φυσιολογικό το επόμενο σαββατοκύριακο-πάντως φύλλα δε θα ζητήσει να ξανακόψει.

Πες το χωρίς να το πεις

Από τη στιγμή που έγινε αντιληπτό ότι τη λέξη «μ@λ@κ@» δεν είναι σωστό να τη λέμε, ο Ρίκος έχει επιδείξει αξιοθαύμαστη εφευρετικότητα προκείμενου να πετύχει τον απαγορευμένο στόχο:

-Ποια είναι αυτή η λέξη, το «μαλάκ», με τα 3 όμως «α», που δεν πρέπει να λέω?

-Μπορώ να λέω μαλακόνι? Μαλακάκι? Μαλακώστα?

Και μ’ αυτά τα αξεπέραστα επιτεύγματα περνάμε στις μαθησιακές κορυφές που προσπαθούμε να κατακτήσουμε. Κάνει απλά προβληματάκια Α’ Δημοτικού με πρόσθεση-αφαίρεση (αγόρασα το φιλόδοξο «240 προβλήματα για την Α’ Δημοτικού», όπως και σταυρόλεξα, πήρα πάλι ένα βιβλίο της Α’ Δημοτικού αλλά υπάρχουν και μερικά δωρεάν στην Πράσινη Ρίζα. Εδώ έφτιαξα εγώ μερικά προβληματάκια πρόσθεσης.

Τα βιβλία της γενικής αγωγής είναι βουνό για το Ρίκο, κάτι που το βιβλίο το περνάει σε μία σελίδα μπορεί για εκείνον να σημαίνει ατέλειωτες επαναλήψεις, backward και forward analysis. Φταίει σίγουρα ο αυτισμός, αλλά νομίζω ότι μερικές φορές υπάρχει και προχειροδουλειά στα βιβλία, δηλαδή τι νέα κόλπα είναι αυτά να προσθέτουμε πορτοκάλια με μήλα (φρούτα) ή κατσίκες με πρόβατα (γιδοπρόβατα)? 

Συνεχίζοντας την καταγγελία, ερωτώ, ακούω για ψηφιακό σχολείο, μακρόπνοα σχέδια αλλαγών κι η ειδική αγωγή δεν αναφέρεται ούτε στα ψιλά γράμματα. Βρε λες?