10.2.10
Βιβλία-επιτέλους
9.2.10
Διάφορα (και το άρθρο)
5.2.10
The bold and the beautiful
3.2.10
Social stories πάλι
Είδα στα στατιστικά κίνησης του blog 2-3 ανθρώπους να ψάχνουν για social stories, κι επειδή δεν είναι εποχή ν’ αφήνει κανείς δυσαρεστημένους αναγνώστες ιδού άλλες δυο.
Είναι παραλλαγές από ένα βιβλίο που μού έστειλε η πάντα πρωτοπόρα Θεσσαλονίκη, το Everyday Education.
Η πρώτη αφορά τη σπάνια περίπτωση που δέχομαι-να κάνω ούτε λόγος-τηλεφωνήματα προ της ώρας κατάκλισης του Ρίκου (τηλεφωνώ από την εταιρεία οπίνιον-μάι-ας και θέλω να μάθω τι σταθμό ακούτε, αααα είστε πάνω από τριάντα, κάποια άλλη φορά). Με αυτή την ιστοριούλα φιλοδοξώ να διδαχθεί ο Ρίκος το ακατόρθωτο: υπομονή.
Η δεύτερη ιστορία αφορά τις διαχύσεις. Όταν ζορίζουν τα πράγματα ο Ρίκος αρχίζει το γλείψιμο (αυτιστικό παιδί θύμα δεν έχει γεννηθεί, που λέει κι η Βαγγελιώ). Αδερφέ, ρώτα πριν αρχίσεις τα χαϊδολογήματα κι άσε τα « μα σ’ αγαπάω».
2.2.10
Αυτιστικός ή πασόκος?

Πιο φανατικός υποστηρικτής του Παπακωνσταντίνου δεν πρέπει να έχει υπάρξει ακόμα (ίσως όχι του ανδρός αλλά της πολιτικής του σίγουρα).
Τελευταία ο Ρίκος καθώς περιμένουμε στο ταμείο κι ενώ αρχίζει να βγαίνει η απόδειξη σεληνιάζεται και αρχίζει τις παραινέσεις στην ταμία:
«Κυρία, ένα χαρτάκι για σένα ένα για μένα».
Ανεμίζει την απόδειξη μέχρι το σπίτι, σε κάθε κάδο κάνει το μονόπρακτο-προσποίηση: «να τη ρίξω στα σκουπίδια? Όοοοοχι, θα την πάμε στο μπαμπά να δει τι πήραμε» κλπ κλπ κλπ
Πήραμε τα αποτελέσματα του wisc χτες, που έδειξε «ήπια νοητική στέρηση»-το οποίο όσο κι αν το ψυχανεμίζεσαι, όταν το βλέπεις γραμμένο είναι κάπως διαφορετικό. Η συμβουλευτική πρόταση είναι να προσπαθήσει να παρακολουθήσει γενικό σχολείο με παράλληλη στήριξη και βλέπουμε. Ακούω τα δικά σας νέα, φίλτατοι.
29.1.10
Ειδικών σχολείων υπεράσπιση
Αυτός είναι ο κανόνας που έφτιαξε η Π, η ειδική παιδαγωγός του σχολείου για το Ρίκο που τρώει τα νύχια του-το έχει μειώσει κάπως.
Στο πούλμαν ένας συμμαθητής του, ο Κώστας, είχε τελευταία υπερβολικό άγχος και ξέσπαγε σε κρίσεις κατά τη διαδρομή. Η Π. σκέφτηκε η συνοδός να του δίνει κάθε μέρα ένα χαρτί με τη σειρά των ονομάτων των παιδιών που θα σταματήσουν να πάρουν μέχρι να φτάσουν στο σχολείο. Ήμουν στο πούλμαν μαζί τους, ευσυνείδητα ο Κώστας τσέκαρε ποιος έμπαινε κι έσβηνε ήρεμος το όνομα όποιου επιβιβαζόταν.
Τα ειδικά σχολεία ο λόγος (και δεν είναι καθόλου ασήμαντος λόγος) που τα αντιμετωπίζουμε σαν το διάολο είναι η απαξίωσή τους από την πολιτεία, όχι η χρησιμότητα τους. Λέω εγώ τώρα.
27.1.10
Κάντο όπως ο Γιωργάκης
Τουτέστιν με δημόσια διαβούλευση, ακούω προτάσεις-πληροφορίες.
Είδα σήμερα την ψυχολόγο του σχολείου και μού πρότειναν τα εξής (που μού καλοακούστηκαν).
Να μάθω για τα ειδικά σχολεία της περιοχής που θα είμαστε από του χρόνου (ειδικό Ραφήνας-Παμμακάριστος), πάω από εκεί κι αν μου κάνουν τους δύσκολους αναλαμβάνει το δικό μας ειδικό να μου εξασφαλίσει ραντεβού (λένε).
Το πιο ομαλό που βλέπουν εκείνοι είναι να παραμείνει ο Ρίκος σε ειδικό και ορισμένες μέρες την εβδομάδα να παρακολουθεί κανονικό με παράλληλη στήριξη-γίνεται αυτό?
Παράλληλα περιμένω την πρόταση της ΕΘΜΑ όπου έκανε ο μικρός το wisc.
Το πρότζεκτ όλο και πιο ρόκετ σάιενς γίνεται.
