30.6.08

Πάλι μικρά και άσχετα

Κάθομαι στην παραλία και διαβάζω τον αρκετά καλό Φαλάντα-Μόνος στο Βερολίνο. Παρότι ρίχνω κάθε τόσο ματιές στο Θόδωρο, επανέρχομαι άμεσα στο ζοφερό Βερολίνο του 40, άρα το βιβλίο είναι συμπαθές.

Αλλαγή μουσικών γούστων Ρίκου: ελλείψει καλικάντζαρων ακούμε κάποιο νεανίζοντα σταθμό οι φάνκυ γονείς, όταν βάζει το Faraway της Gala. Ο μικρός εκστασιάζεται, μόλις τελειώνει ζητάει πάλι το «ε-οε-οε-οε».

Πίσω προς Αθήνα: εκεί που ο Θόδωρος είναι έτοιμος να κοιμηθεί, μπαίνουμε στην εθνική. Εγγυημένα πράγματα, αρχίζει να καταγράφει φωναχτά τα «ανάβει-δεν ανάβει-δεν ανάβει» για τα φώτα του διαχωριστικού και τον ενδιαφέρουν κυρίως οι στύλοι με τις καμένες λάμπες. Δόξα τω θεώ στην Ελλάδα ζούμε, φυσικά και είναι οι περισσότεροι κι έτσι μένει ξύπνιος μέχρι το σπίτι.

Πάνω που συνήθισα τα «και γυρίζω και τη λέω» έφυγαν οι αγαπημένοι Θεσ/νικείς..

Είναι τα 2’ που (περισσότερο ακούω, παρά) βλέπω το χτεσινό τελικό του euro: σχόλιο εκφωνητή, «είναι ο τάδε ποδοσφαιριστής που γυρίζοντας στην Ισπανία θα παντρευτεί τη δείνα, η οποία είναι βίος κ πολιτεία στη χώρα της, έχει κάνει προκλητικά εξώφυλλα, τα είχε και με άλλους από την ομάδα, τελοσπάντων ας κάνει ό,τι θέλει». Τι σημαίνει σέντρα μπορεί να μάθω κάποτε, τι εννοούσε ο σπήκερ μάλλον ποτέ..

12 σχόλια:

aeriko είπε...

Δεν σε ξαναδιαβαζω πρωινα δευτερας...πρωτη κουβεντα για παραλια...μου χαλας την βδομαδα...λιγο αλληλεγυη:(

Με το οεεοεοεοεο τον φανταζομαι σαν τον Σαββα απο το σποτακι του Euro στην Πορτογαλια να χοροπηδαει:P

Φιλιαααα και καλη βδομαδα!!!!!

butterfly είπε...

Ε, μα την αλήθεια, ο Θόδωρος πρέπει να γνωρίσει εμένα και το φίλο μου και να επιδοθούμε σε μαραθώνιους βαρετών δραστηριοτήτων όπως το inspection φώτων στην Εθνική, λαθών σε γραμματοσειρές κτλ. Ανησυχητικό.

Υπάρχει και η ζεν εκδοχή του Ελβετού εκφωνητή, όχι αυτά τα χαζά (Θεσσαλονικιώτικο αυτό) για τις γκόμενες: "γιατί στο ποδόσφαιρο όλα είναι πραγματικά. Ακόμα και τα αντίθετά τους". Άβυσσος.

Καλή βδομάδα!

athanasia είπε...

Δευτέρα...

Το ξέρεις το ανέκδοτο με τις ξανθές? Μια οδηγός, η άλλη συνοδηγός, πέφτει βρισίδι στον δρόμο που στρίβουν χωρίς φλας. Λέει η οδηγός στην συνοδηγό: "Βγες έξω να δεις αν ανάβει το φλας". Βγαίνει η συνοδηγός και λέει "ανάβει-δεν ανάβει-ανάβει-δεν ανάβει".

Καλή μας εβδομάδα. :)

Ανώνυμος είπε...

Καλημέρα σας :)

Αυτό με τους έλληνες σπίκερς ώρες ώρες καταντάει γελοίο

Χθες ήταν ένας παίχτης της Ισπανίας που μόνο κατσαρόλα δε τον απεκάλεσε ο ασχετος... Και αφου έχουν θέμα με την προφορά, γιατι δε ρωτάνε καποιον διπλανό τους που να ξέρει?

Τεσπα, γκρινιάζω πρωι πρωι... ειναι αυτή η ζέστη ουφ!

Ελπίζω να είναι καλά όλη η φαμίλια :)

Ευδοκία

Ανώνυμος είπε...

υπήρχε παλιά ένας εκφωνητής που απαριθμούσε την οικοσυσκευή ενός νιόπαντρου παίκτη..

και για να ξέρετε,
εκτός από την πρόσθεση των πινακίδων (δεν οδηγώ) στα θερινά σινεμά πριν την έναρξη παίζω το:
που λέει "νεωτερισμοί" πχ..
αν ο άλλος δε το βρει μέχρι το 10,
κέρδισα!

Ανώνυμος είπε...

η από πάνω κοπελίτσα είμαι εγώ η χόλυ.

holydistance είπε...

.

holydistance είπε...

φρίκη και ντροπή μαζί - ξέχασα τον κωδικό μου ....................

athanasia είπε...

Εμείς, στα σινεμά παίζουμε το παιχνίδι "πόσες διαφημίσεις". Κερδίζει όποιος πέσει μέσα, ή έστω πλησιέστερα. :)

Υ.Γ. Holly, τον θυμήθηκες τον κωδικό, πάντως. :)

holydistance είπε...

Αθανασία
ωραία - θα το παίζω κι' αυτό!

(είδες ντροπή;;)

Μαριλένα είπε...

Αερικό, είπαμε έχουμε κλίμα και καθημερινότητα Καϊρου, μη ζηλεύεις.

Butterfly, όλα είναι πραγματικά, κυρίως τα αντίθετά τους-μπορείς επίσης να πεις που ακούγεται ακόμα πιο στομφώδες. Lamp post spotting λέγεται το νέο σπορ.

Αθανασία, αντιπαρέρχομαι με χάρη το νον πολίτικαλυ κορέκτ σχόλιο (φυσικά αυτό μου θυμίζει κι εμένα :-)).

Μαριλένα είπε...

Ευδοκία, είναι απίθανοι, είναι ο μόνος λόγος που αξίζει να δει μια γυναίκα (που δεν καταλαβαίνει γρυ από ποδόσφαιρο) έναν αγώνα τώρα που κρέμασε τα παπούτσια του ο Φίγκο-άλα μου!

Holly, αυτό μού θυμίζει ένα κρετινοπαίχνιδο που παίζαμε με την αδερφή μου, ξεφυλλίζαμε ένα περιοδικό και προλαβαίναμε τις φάτσες, λέγοντας "δικιά μου-δικός μου". Και καλά το θέμα ήταν ότι σπεύδοντας πετύχαινες περισσότερους αλλά ορισμένοι έβγαιναν σκ@τόφατσες. Χρόοονια μετά πήγα να το παίξω με τον Αργύρη σε μια αίθουσα αναμονής και το παιδί με κοίταζε απορημένο κι απογοητευμένο συνάμα..