24.11.08

Πού πάει το νερό επιτέλους?

Διαβάζω σ’ ένα παλιό βιβλίο για τις επίμονες και επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις που κάνουν τα αυτιστικά παιδιά, διότι τελευταία ο Ρίκος μας έχει ταράξει. Μεταφέρω την περίληψη.

Προς τι οι επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις? Το πρήζον τη μητέρα τέκνο μπορεί να:

1. χρειάζεται πληροφορίες, αλλά δεν ξέρει πώς να τις ζητήσει σωστά

2. θέλει την κοινωνική συνδιαλλαγή, αλλά δεν μπορεί να την ξεκινήσει, διατηρήσει τερματίσει σωστά

3. αγχώνεται/ενδιαφέρεται πραγματικά για δυσεπίλυτα προβλήματα

4. είναι εγκλωβισμένο σε μια επαναλαμβανόμενη ρουτίνα και δεν ξέρει πώς να ξεφύγει.

Και μίνι λύσεις ανάλογα με την περίσταση, αντιγράφω μόνο όσες έχω ψιλοεφαρμόσει ήδη στο Ρίκο, που πλην του 3 όλα τα άλλα του συμβαίνουν:

1. χρήση οπτικών βοηθημάτων, ημερολόγιου για σίγουρη κατανόηση της απάντησης. Εμάς μας βοήθησε στη στάνταρ ερώτηση, «πότε θα πάμε στην Ερέτρια?». Ή χρονικός περιορισμός της ίδιας και ίδιας συζήτησης, «θα το ξαναπούμε άλλες τρεις φορές και μετά θα πάμε για φαγητό».

2. απάντησε σαν να μιλάς με ένα φίλο. Συζήτησε το θέμα που το απασχολεί, περιόρισε το χρονικά αν χρειάζεται-«θα μιλήσουμε για αυτό για άλλα 5’ και μετά πάλι αφού φάμε». Εμπλούτισε τις ερωτήσεις του με καινούριες σχετικές ερωτήσεις. Διαπραγματεύσου τα προς συζήτηση θέματα, «τώρα θα συζητήσουμε αυτό που σού αρέσει για 5’ και μετά διαλέγω εγώ θέμα συζήτησης». Του Ρίκου-αν και δεν είναι ακριβώς θέμα, είναι το πού πάει το νερό πέφτοντας στην αποχέτευση, στην τρύπα κλπ οπότε μιλήσαμε λίγο για τα σύννεφα, τη βροχή κλπ.

4. στο 4 διαπίστωσα ότι η συγγραφέας έχει ξεχάσει να βάλει απάντηση ή εγώ δεν την έχω βρει. Οπότε δίνω μόνο τα δικά μου φώτα: όταν ο Ρίκος σαδιστικά ρωτάει ξανά και ξανά τα ίδια πράγματα (στα οποία ξέρει την απάντηση), του λέω «πες μου μόνος σου εσύ και μετά θα απαντήσω κι εγώ, την ξέρεις την απάντηση». Εκεί (σχεδόν) πάντα την κόβει το τέκνο την πλάκα.

ΥΓ. Από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, συνέντευξη του Ιερώνυμου, που μέσα στα άτομα που χρήζουν βοήθειας και προστασίας βάζει και το «αυτιστικό παιδί». Μεγάλη δουλειά να συμπαθώ εγώ έναν αρχιεπίσκοπο.

8 σχόλια:

aeriko είπε...

Οι επαναλαμβανομενες ερωτησεις ειναι και για να νοιωσει ασφαλεια μεσα απο το να παιρνει συνεχεια την ιδια απαντηση.

ps μπορει και να το γραφεις στο ποστ, αλλα χωρις καφε και να εχω πλυθει καν, και με τρεις ωρες υπνο...τοσο λειτουργω.

Καλη σας βδομαδα!!!

athanasia είπε...

Έχω την ίδια εντύπωση με το aeriko, με βάση την εμπειρία μου από την Χριστίνα. Όπου χτίζεται εμπιστοσύνη και ασφάλεια (σιγά-σιγά, δια της επαναλήψεως :)), περιορίζονται οι επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις, επανέργχονται όμως όταν υπάρχει άγχος. Cross-examination, ένα πράγμα, "για να δούμε, θα πει τα ίδια κι αυτή τη φορά?".

Υ.Γ. Για τον Αρχιεπίσκοπο συμφωνώ και μου αρέσει που το πρόσωπό του κι η στάση του σώματος έχουν συνέπεια μ' αυτά που λέει...

Καλή μας εβδομάδα :)

holly είπε...

να δείτε που συμφωνώ κι' εγώ..

:)

Καλή μας εβδομάδα

mamma είπε...

Καλημέρα!
Εμένα και μόνο που δεν τον έχω πετύχει σε TV ή σε εβδομαδιαίο περιοδικό ποικίλης ύλης, μου αρκεί για να τον προτιμώ!

Πώς κατάφερες στην αποστροφή του [γραπτού] λόγου σου να μας κάνεις να συνταχθούμε έτσι;
:)))))))


υγ. το λέω κι εδώ... πήρε το μάτι μου το Ρωμαίο και Ιουλιέτα

Ανώνυμος είπε...

προσπαθει να πιστεψει κατι με τις συνεχομενες ερωτησεις.

mamma
στον Ρωμαιο και την Ιουλιετα ξερουμε το τελος?

καλη εβδομαδα σε ολους

μαρια-μαρια

athanasia είπε...

Αγαπηταί κυρίαι, την είδα την αφίσα για τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα, αλλά δεν μου βγαίνουν οι μέρες των παραστάσεων...

Υ.Γ. Ελπίζω να τα καταφέρετε αι υπόλοιπαι, αν και (χεχε, για παρηγοριά μου) δεν μ' ενθουσίασε καθόλου η φωτογραφία της αφίσας, την βρήκα κάπως υπερβολικά γλυκιά γι' αυτό το μπαλέτο και την υπέροχη σκοτεινή μουσική του. Θυμάμαι την υπέροχη παράσταση πριν από χρόνια, με μια καταπληκτική Αλτινάι Ασιλμουράτοβα ως Ιουλιέττα (έκοβε την ανάσα, μια σταλίτσα άνθρωπος...).

Μαριλένα είπε...

Αερικό, παρότι άνευ καφέ και ξενυχτισμένο σκίζεις! Δεν το λέω, ευχαριστώ πολύ για την επισήμανση.

Αθανασία, χαίρομαι πολύ που συμφωνούμε.

Holly μας, επίσης, την αγάπη μας.

Mamma, γράφεις κάτι αδιάφορο, πετάς από κάτω έναν Ομπάμα ή έναν Ιερώνυμο και συνεπαίρνεις τα πλήθη.

Κορίτσια λοιπά, η Μαρία μάς περιπαίζει λόγω Τουραντό, προτείνω να την πάμε δεμένη στο Ρ+Ι, να την πακτώσουμε σε μια θέση κ να φύγουμε.

Maria-Maria είπε...

χαχαχαχαχαχαχα καλο.!